Αντιπυρικές Ζώνες και Πυρκαγιές: Στρατηγικές Προστασίας Δασών
«Δυστυχώς, καθημερινά έχουμε 45 έως 50 πυρκαγιές», δήλωσαν μεταξύ άλλων ο Ευάγγελος Κουντουράς, Διευθυντής Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, και ο Πρόεδρος της Ένωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικής, Κώστας Τσίγκας, σε συνέντευξή τους στο ΕΡΤΝews. Ωστόσο, παρατήρησαν ότι υπάρχει ελπίδα, καθώς μια φωτιά που αναπτύσσεται ως «έρπουσα» (δηλαδή επιφανείας) έχει λιγότερες πιθανότητες να εξελιχθεί σε πυρκαγιά κόμης (κορυφή) με ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Μετά την προβολή ενός βίντεο ντοκουμέντο από τα πύρινα μέτωπα του φετινού καλοκαιριού, οι δημοσιογράφοι της δημόσιας τηλεόρασης παρουσίασαν επίσης το πρόγραμμα προστασίας δασών Antinero, το οποίο έχει ήδη καλύψει 37.527 στρέμματα δάσους με αντιπυρικές ζώνες. Οι αντιπυρικές ζώνες αυτές είναι κρίσιμης σημασίας, καθώς περιορίζουν την καύσιμη ύλη και τη βιομάζα που βρίσκεται χαμηλά, γεγονός που μειώνει τις πιθανότητες μιας φωτιάς να επεκταθεί σε όλο το δέντρο, σώζοντας έτσι σημαντικά τμήματα του δασικού πληθυσμού.
Ο κ. Κουντουράς ανέφερε ότι οι αντιπυρικές ζώνες έχουν επιτρέψει στις επίγειες δυνάμεις να παρέμβουν αποτελεσματικά στην κατάσβεση των πυρκαγιών, όπως συνέβη και κατά τη διάρκεια των καταστρεπτικών περιστατικών σε περιοχές όπως το Μπάφι, την Πάρνηθα και την Αρχαία Ολυμπία. Εκεί, η πρόληψη μέσω των αντιπυρικών έργων είχε θετικά αποτελέσματα, καθώς οι επαγγελματίες της πυρόσβεσης μπόρεσαν να ελέγξουν τη φωτιά πριν αποκτήσει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
«Βλέπαμε να καίει η φωτιά από κάτω για πολλές ώρες, αλλά δεν παρατηρήσαμε την ίδια ένταση με αυτή που είδαμε στη Θάσο», τόνισε ο Διευθυντής Δασών, υπογραμμίζοντας τη σημασία των προληπτικών ενεργειών και της καλής οργάνωσης στη διαχείριση των πυρκαγιών στην Ελλάδα.
Η εμπειρία των τελευταίων καλοκαιριών έχει καταδείξει την ανάγκη για συνεχείς επενδύσεις και προγράμματα που θα συμβάλλουν στην αποτελεσματική προστασία των δασικών οικοσυστημάτων της χώρας μας. Πρέπει να ενισχυθεί ο ρόλος των αντιπυρικών ζωνών και άλλων στρατηγικών, ώστε να διασφαλισθεί η βιωσιμότητα των δασών και η προστασία των κοινοτήτων από τις καταστροφικές συνέπειες των πυρκαγιών.
