Η Σταδιακή Παύση του Κρατήρα Νταρβάζα

Ο Κρατήρας Νταρβάζα, πιο γνωστός ως «Πύλη της Κολάσεως», αποτελεί μια μοναδική φυσική και τουριστική ατραξιόν στην έρημο Καρακούμ του Τουρκμενιστάν. Αυτή η εντυπωσιακή φωτιά, που καίει αδιάκοπα εδώ και πενήντα χρόνια, φαίνεται πως αρχίζει να χάνει τη δύναμή της. Η πρόβλεψη των ειδικών μάλιστα αναφέρει ότι η φωτιά είναι τρεις φορές μικρότερη από ό,τι στο παρελθόν.

Η ιστορία αυτού του φαινομένου αρχίζει το 1971, όταν Σοβιετικοί επιστήμονες κατά τη διάρκεια γεώτρησης ανακάλυψαν έναν υπόγειο θύλακα αερίου. Για να προληφθούν διαρροές τοξικών αερίων, αποφάσισαν να αναφλέξουν το αέριο, πιστεύοντας πως η φωτιά θα σβήσει σύντομα. Αντίθετα, η φλόγα συνεχίζει να καίει, απελευθερώνοντας τεράστιες ποσότητες μεθανίου, ενός αερίου που επηρεάζει την κλιματική αλλαγή.

Η Ιρίνα Λούριεβα, διευθύντρια της κρατικής ενεργειακής εταιρείας Turkmengaz, αναφέρει ότι η φωτιά έχει γίνει λιγότερο έντονη και πλέον η εμβέλεια της είναι σχεδόν αόρατη από μακριά. Αυτό έχει οδηγήσει σε αλλαγή της τουριστικής εικόνας της περιοχής, καθώς η φωτιά, που ήταν κάποτε το κορυφαίο τουριστικό αξιοθέατο, χάνει τη λάμψη της.

Προκειμένου να εκμεταλλευτούν τις πηγές του μεθανίου, έχει ξεκινήσει σειρά γεωτρήσεων γύρω από τον Κρατήρα. Αυτή η προσπάθεια όχι μόνο στόχο έχει την ενεργειακή εκμετάλλευση αλλά και την μείωση της επιβάρυνσης στο περιβάλλον, καθώς το Τουρκμενιστάν υπολογίζεται ότι κατέχει το τέταρτο μεγαλύτερο απόθεμα φυσικού αερίου παγκοσμίως. Αν και ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας εκτιμά ότι η περιοχή διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες εστίες μεθανίου, η χώρα αρνείται να επιβεβαιώσει αυτούς τους ισχυρισμούς.

Καθώς η “Πύλη της Κολάσεως” αντιμετωπίζει αυτή την μεταβατική περίοδο, η παγκόσμια κοινότητα παρακολουθεί με ενδιαφέρον, καθώς η εξέλιξη αυτή σχετίζεται άμεσα με τις τρέχουσες περιβαλλοντικές προκλήσεις και την ανάγκη βιώσιμης ενεργειακής πολιτικής.